United Nations High Commissioner for Refugees
  • Μέγεθος Κειμένου  Normal size text Increase text size by 10% Increase text size by 20% Increase text size by 30%
  • Εκτύπωση Εκτύπωση
  • Στείλτε το με e-mail Στείλτε το με e-mail
E-mail παραλήπτη *
Το Όνομα σας *
Το e-mail σας *
Μήνυμα
Τα απαιτούμενα πεδία σημειώνονται με *. Οι πληροφορίες που εισάγονται δεν θα χρησιμοποιηθούν για την αποστολή διαφημιστικών η άλλων e-mail, χωρίς προηγούμενη έγκρισή σας, ούτε θα δοθούν σε τρίτους.

Η Ύπατη Αρμοστεία τιμά την 60ή επέτειο της Σύμβασης για τους Πρόσφυγες

28 July 2011

©UNHCR
Η Σύμβαση του 1951 υιοθετήθηκε στις 28 Ιουλίου 1951 και άνοιξε προς υπογραφή.

ΓΕΝΕΥΗ, 28 Ιουλίου 2011 – Η Σύμβαση της Γενεύης για τους Πρόσφυγες γιορτάζει σήμερα την 60η επέτειό της, καθώς ο αναγκαστικός εκτοπισμός γίνεται ολοένα και πιο περίπλοκος και καθώς οι αναπτυσσόμενες χώρες αγωνίζονται να φιλοξενήσουν τη μεγάλη πλειοψηφία των προσφύγων του κόσμου.  

Η Σύμβαση του ΟΗΕ για το Καθεστώς των Προσφύγων υιοθετήθηκε επισήμως στις 28 Ιουλίου 1951 για να λύσει το προσφυγικό πρόβλημα στην Ευρώπη μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτή η παγκόσμια συνθήκη ορίζει ποιος είναι πρόσφυγας –  το άτομο που έχει δικαιολογημένο φόβο δίωξης για λόγους φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, συμμετοχής σε ορισμένη κοινωνική ομάδα ή λόγω πολιτικών πεποιθήσεων – και καθορίζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις μεταξύ των χωρών υποδοχής και των προσφύγων. Αποτελώντας τη νομική βάση όπου θεμελιώνεται το έργο της Ύπατης Αρμοστείας, έχει επιτρέψει στον Οργανισμό να βοηθήσει εκατομμύρια ξεριζωμένους να ξαναχτίσουν τη ζωή τους τα τελευταία 60 χρόνια.

Σήμερα, η Σύμβαση παραμένει ο ακρογωνιαίος λίθος της προσφυγικής προστασίας. Έχει προσαρμοστεί και αντέξει έξι δεκαετίες μαζικών αλλαγών αλλά σήμερα βρίσκεται αντιμέτωπη με πρωτοφανείς προκλήσεις.

«Τα αίτια του αναγκαστικού εκτοπισμού πολλαπλασιάζονται», δήλωσε ο Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες Αντόνιο Γκουτέρες. «Οι άνθρωποι ξεριζώνονται όχι μόνο εξαιτίας των συγκρούσεων και των διώξεων αλλά και λόγω της ακραίας φτώχειας και των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής. Αυτοί οι παράγοντες αλληλοσυνδέονται όλο και περισσότερο».

Στη Σομαλία, περισσότεροι από 170.000 άνθρωποι έχουν καταφύγει σε γειτονικές χώρες από τον Ιανουάριο, αναφέροντας ως αίτια για τη φυγή τους την πείνα, την ξηρασία και την έλλειψη ασφάλειας. Έως και 1 εκατομμύριο άτομα έφυγαν από την σπαρασσόμενη από τον πόλεμο Λιβύη, μεταξύ των οποίων πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο, αλλά και οικονομικοί μετανάστες που αναζητούσαν μια καλύτερη ζωή κάπου αλλού.

«Χρειαζόμαστε σύνορα που να σέβονται τις ανάγκες προστασίας έτσι ώστε όσοι φοβούνται για τη ζωή τους ή την ελευθερία τους να μπορούν να βρουν προστασία» δήλωσε ο Γκουτέρες. «Ταυτόχρονα, πρέπει να βρούμε νέους τρόπους να συμπληρώσουμε τα όλο και πιο προφανή κενά στο σύστημα διεθνούς προστασίας και να προωθήσουμε τις αξίες την ανεκτικότητας και της ένταξης και όχι το φόβο και την καχυποψία».

Τα τέσσερα πέμπτα των προσφύγων του κόσμου ζουν σε αναπτυσσόμενες χώρες ενώ οι πρόσφατες κρίσεις σε Σομαλία, Λιβύη και Ακτή του Ελεφαντοστού έχουν επιδεινώσει την κατάσταση. Καθώς η Ανατολική Αφρική δίνει αγώνα για να αντιμετωπίσει τη χειρότερη ξηρασία των τελευταίων 60 ετών, η Κένυα, η Αιθιοπία και το Τζιμπουτί φιλοξενούν σχεδόν 450.000 Σομαλούς πρόσφυγες  - ενώ οι αριθμοί αυξάνονται καθημερινά. Η Τυνησία και η Αίγυπτος έχουν δεχτεί τη συντριπτική πλειοψηφία όσων εγκατέλειψαν τη Λιβύη εν μέσω ταραχών της «Αραβικής άνοιξης». Χωρίς καλά-καλά να έχει συνέλθει από τις πολυετείς εμφύλιες διαμάχες, η Λιβερία προσφέρει καταφύγιο σε περισσότερους από 150.000 ανθρώπους που εγκατέλειψαν την Ακτή του Ελεφαντοστού εξαιτίας της βίας που ξέσπασε μετά τις εκλογές και μιας αβέβαιης κατάστασης που ακόμα συνεχίζεται.

Συγκριτικά, και στις 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατατέθηκαν μόλις 243.000 αιτήσεις ασύλου, δηλαδή σχεδόν το 29 τοις εκατό όλων των αιτήσεων σε παγκόσμιο επίπεδο.     

«Η Ευρώπη το χρωστάει σε αυτούς τους ανθρώπους, σε όλους τους πρόσφυγες, αλλά και στον εαυτό της, να υπερασπίσει τις αξίες της Σύμβασης του 1951 για τους Πρόσφυγες», δήλωσε ο Ύπατος Αρμοστής, υπογραμμίζοντας ότι η Ευρώπη έχει τη δυνατότητα να αναλάβει μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης προς τους πρόσφυγες και τους αιτούντες άσυλο.

«Προς το παρόν, ένα πραγματικά κοινό σύστημα δεν έχει ακόμα επιτευχθεί, καθώς υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των Κρατών Μελών όσον αφορά την υποδοχή και την αντιμετώπιση των αιτούντων άσυλο. Ελπίζουμε η 60η επέτειος της Σύμβασης για τους Πρόσφυγες να δώσει νέα ώθηση για την δημιουργία ενός πραγματικού Κοινού Ευρωπαϊκού Συστήματος Ασύλου. Η Ευρώπη θα μπορούσε επίσης να κάνει περισσότερα στο ζήτημα της μετεγκατάστασης των προσφύγων», είπε ο Γκουτέρες, αναφερόμενος στη διαδικασία μέσα από την οποία πρόσφυγες σε μία χώρα, συνήθως του αναπτυσσόμενου κόσμου, μετεγκαθίστανται σε μόνιμη βάση σε νέες χώρες, συνήθως του ανεπτυγμένου κόσμου.

Η Δανία ήταν η πρώτη χώρα που επικύρωσε τη Σύμβαση του 1951. Εξήντα χρόνια μετά, 148 κράτη (τα τρία τέταρτα των χωρών του κόσμου) είναι συμβαλλόμενα μέρη στη Σύμβαση και/ή στο Πρωτόκολλο του 1967. Το Ναούρου είναι η χώρα που προσχώρησε πιο πρόσφατα, τον Ιούνιο του 2011. Αλλά υπάρχουν ακόμα περιοχές στον κόσμο – κυρίως στη Νότια και Νοτιοανατολική Ασία και Μέση Ανατολή – όπου η πλειοψηφία των κρατών δεν έχουν ακόμα επικυρώσει τη Σύμβαση.

Τον Δεκέμβριο, η Ύπατη Αρμοστεία θα συγκαλέσει υπουργική διάσκεψη των Κρατών Μελών της Σύμβασης του 1951. Τα Κράτη θα μπορέσουν να επαναβεβαιώσουν τη δέσμευσή τους στη Σύμβαση, ως το βασικό νομικό κείμενο προσφυγικής προστασίας, και να προχωρήσουν σε συγκεκριμένες δεσμεύσεις για να λύσουν το προσφυγικό πρόβλημα και το πρόβλημα της ανιθαγένειας. Θα αναζητηθούν επίσης τρόποι αντιμετώπισης των ελλειμμάτων προστασίας στο ταχύτατα μεταβαλλόμενο περιβάλλον του αναγκαστικού εκτοπισμού.  

Η Ύπατη Αρμοστεία πιστεύει ότι ακόμα και ένα άτομο που ξεριζώνεται λόγω πολέμου ή διώξεων είναι πολύ. Για να τιμήσει την 60η επέτειο της Σύμβασης, η Ύπατη Αρμοστεία έχει ξεκινήσει εκστρατεία (“1 Campaign”), με στόχο να προβάλει την ανθρώπινη διάσταση ενός ζητήματος, που συχνά περιορίζεται απλά σε αριθμούς, μέσα από τις προσωπικές ιστορίες προσφύγων και άλλων βίαια εκτοπισμένων ανθρώπων. Για περισσότερες πληροφορίες, ακολουθήστε τον παρακάτω σύνδεσμο: http://www.unhcr.org/do1thing

« Επιστροφή

URL: www.unhcr.gr/genikes-plirofories/geneva1951.html
copyright © 2001-2018 UNHCR - all rights reserved.